Monthly Archives: September 2017

ดีกันชาติหน้า

        พุทธโอวาท 

         “ผู้ที่มีความอดทน มีเมตตา ย่อมเป็นผู้มีลาภ มียศ อยู่เป็นสุข”

           โอวาทใดๆก็ไรค่า ถ้าไม่นำพามาปฏิบัติ โอวาทจะมีค่าต่อเมื่อประพฤติปฏิบัติตาม จึงขอรวบรวมพระพุทธโอวาทในพระไตรปิฎกบางตอนบางแห่งมาสู่ท่านผู้อ่าน เพื่อสร้างทัศนวิสัยให้มีโลกทัศน์ ทบทวนอดีต ล่วงรู้หลักโอวาทขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถึงแม้พระองค์จะเสด็จดับขันธปรินิพพานไปนานแล้วก็ตาม พระพุทธโอวาทของพระองค์ก็มีประโยชน์ต่อผู้ประพฤติปฏิบัติตามเหลือคณนาหาที่เปรียบมิได้ ไม่มีผู้เสมอเหมือนจะหาโอวาทใดๆมาเทียบเคียงกับพระพุทธโอวาทเป็นไม่มี ดูกรภิกษุทั้งหลาย “ทำไม มนุษย์จึงยอมตัวให้อยู่ภายใต้การจองจำของสังคม ซึ่งมีแต่ความหลอกหลอน หลอกลวง สับปลับ และแปรผัน”

ทำไมมนุษย์จึงยอมตัวให้เป็นทาสของสังคม จนแทบจะกระดิกกระเดี้ยตัวมิได้ จะทำอะไร จะคิดอะไร ก็ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของสังคมไปเสียหมด สังคมจึงหลายเป็นเครื่องจองจำชีวิตมนุษย์ซึ่งสำคัญตนว่าเจริญแล้ว ช่วยกันสร้างขึ้นเพื่อผูกมัดตัวเองให้อึดอัดรำคาญ มนุษย์ยิ่งเจริญขึ้นก็ดูเหมือนจะมีเสรีภาพน้อยลงทั้งทางกายและทางใจ

จะเห็นได้ว่า ความสะดวกสบายและเสรีภาพของมนุษย์จะสู้สัตว์เดรัจฉานบางประเภทไม่ได้ ที่มันมีเสรีภาพที่จะทำอะไรตามใจชอบอยู่เสมอเช่นวิหคนกกา

มนุษย์เราเจริญกว่าสัตว์ ตามที่มนุษย์เราเองชอบพูดกัน แต่ดูเหมือนพวกเราจะมีความสุขน้อยกว่าสัตว์ ภาระใหญ่ที่ต้องแบกไว้คือ เรื่องกามและเกียรติ มันเป็นภาระหนักของมนุษยชาติ สัตว์เดรัจฉานมันตัดไปได้อย่างหนึ่งคือ เรื่องเกียรติ คงเหลือแต่เรื่องกามและเรื่องกิน

นักพรตอย่างพวกเธอนี้ ตัดไปได้อีกอย่างหนึ่งคือเรื่องกาม คงเหลือแต่เรื่องกินอย่างเดียว ปลดภาระไปได้อีกมาก แต่การกินอย่างนักพรตกับการกินของผู้บริโภคกามก็ดูเหมือนจะบริโภคแตกต่างกัน